Het originele beeldje

Na een nieuwe poging tot diefstal in 1965 kwam Manneken-Pis in het gemeentelijk museum terecht en werd aan de fontein een kopie geplaatst, die tot op vandaag kan worden bewonderd. Het in tweeën gebroken originele beeldje werd in 2003 gerestaureerd


Hiëronymus Duquesnoy

In 1619 besloten de Brusselse autoriteiten de bestaande fontein van Manneken-Pis te renoveren: de zuil, het waterbekken en het beeldje werden vervangen. Ze plaatsten een bestelling bij de toen beroemde beeldhouwer Hiëronymus Duquesnoy (rond 1570-1650), voor een nieuw Manneken-Pis in brons. De kunstenaar gaf een barokke interpretatie aan het thema van het plassende jongetje. In de Grieks- Romeinse oudheid was het trouwens niet uitzonderlijk dat Cupido, de god van de liefde, werd afgebeeld als een naakt jongetje (al dan niet met vleugels) dat stond te plassen. Tussen de 15de en de 18de eeuw was de figuur van de urinerende Putto (‘jongetje’) een populair thema in de kunst. In Europa werden daarrond vaak openbare en private fonteinen gebouwd.

Affectie met veel facetten

De Brusselaars koesteren trouwens al lang affectie voor Manneken-Pis. Hij wordt beschouwd als een van hen, en zo ontstond de gewoonte om hem tijdens festiviteiten in de stad kleren aan te trekken. De Brusselaars herkennen zich in het jongetje en maken hem tot een symbool van hun persoonlijkheid, die ze graag als ‘schalks’ en ‘brutaal’ omschrijven. Naargelang de omstandigheden, wordt Manneken-Pis dan ook naar voor geschoven als de vaandeldrager van de aparte humor en de spreekbuis van het humeur van de inwoners. Er worden heel wat kopieën, imitaties, reproducties en variaties gemaakt. Vanaf de jaren 1950-1960 - de start van de consumptiemaatschappij en het massatoerisme - kwamen er steeds meer afgeleide producten op de markt. Tegenwoordig geven kunstenaars hun eigen interpretatie aan het symbool.
Isabelle de Borchgrave in het Broodhuis
Naar aanleiding van de nieuwe Manneken-Pis Zaal in het Broodhuis maakte de Brusselse kunstenares Isabelle de Borchgrave een papieren kopie van het kostuum dat Lodewijk XV in 1747 aan het beeldje schonk, meteen het oudst bewaard gebleven kostuum. Het door haar gebruikte materiaal levert een verrassend realistisch kostuum op!

De legendes van Manneken-Pis

In 1824 publiceerde de Franse schrijver Jacques Collin de Plancy het boek Histoire de Manneken-Pis racontée par lui-même, waarin hij hoogtepunten uit de Brusselse geschiedenis beschreef. Hij maakte ook als eerste schriftelijk melding van vier legendes die de oorsprong van het motief van het beroemde beeldje moesten verklaren. Het boek oogstte veel bijval en, hoewel het fictie was, inspireerde het tal van andere geschriften over Manneken-Pis. Verschillende schrijvers - onder wie Victor Devogel (Légendes bruxelloises, 1890) - namen de meeslepende verhalen rond Manneken-Pis later over, bewerkten ze en zetten ze naar hun hand. In die verhalen werd hij voorgesteld als een jongetje wiens avonturen hem uiteindelijk een beeldje opleverden.

Download de legendes

GardeRobe

Ontdek de hele garderobe, Eikstraat 19, 1000 Brussel, in de buurt van de fontein
Will je alles weten over Manneken-Pis : www.mannekenpis.brussels